De korte beugel sluit aan de langovalen voet, die in het midden versierd is met een vlechtband van snijwerk. Het uiteinde heeft de vorm van een dierenhoofd. Het origineel was gebroken en werd gereconstrueerd aan de hand van een soortgelijk leesboek uit [Neresheim-Kösingen]. Het leesboek is gedateerd uit de tijd van 550 – 600 na Chr. Met betrekking tot de vindplaats kan weliswaar niet volledig uitgesloten worden, dat Goethe zijn boek uit Weimar heeft, waarschijnlijk is echter, dat hij het uit Frankfurt of omgeving heeft meegebracht. (Neumann, Goethes Sammlung vor- und frühgeschichtlicher Altertümer, 1952, p. 204). Er is veel bekend over Goethe’s interesse voor de archeologie, hij heeft immers zelf deelgenomen aan opgravingen en heeft zich nadrukkelijk ingezet voor de oprichting van een nationaal museum. Hij kende oudheden een grote betekenis toe. „Als bronnen die hem een betrouwbaar inzicht geven in de geest van lang vervlogen tijden.“ (Neumann, p. 218).